Op 20 augustus 2012 is het nieuwe keurmerk voor kweekvis van ASC (Aquaculture Stewardship Council) in het Scheepvaartmuseum te Amsterdam gepresenteerd. De Stichting Vissenbescherming heeft ernstige bezwaren tegen dit keurmerk omdat het geen rekening houdt met het welzijn van de vissen.
Kweekvis neemt wereldwijd in omvang en betekenis toe. Nu al is ruim de helft van alle geconsumeerde vis kweekvis. Kweekbedrijven kunnen van ASC een keurmerk krijgen, als ze aantoonbaar goed omgaan met de natuur en richtlijnen naleven op gebied van toevoegingen en sociale omstandigheden. Het keurmerk is nu nog niet direct voor alle vissoorten beschikbaar. In de tweede helft van 2012 wordt gestart met de certificering van de eerste tilapia en pangasius kwekerijen. Andere vissoorten volgen later. Het Wereld Natuur Fonds is blij met dit nieuwe logo en stelt op haar website:
'Consumenten krijgen met het ASC-keurmerk zekerheid dat zij verantwoord gekweekte vis kopen'.
Voor stichting Vissenbescherming gaat de richtlijnen van dit nieuwe kerurmerk lang niet ver genoeg. 'Op zich is het goed dat er een keurmerk voor kweekvis komt, maar dan moet ook zo’n keurmerk rekening houden met het feit dat dieren, en dus ook vissen, in de Europese Unie worden beschouwd als ’sentient beings’, als levende wezens met bewustzijn en gevoel zoals dat in het Verdrag van Lissabon (2008) is vastgelegd' , aldus de stichting vissenbescherming.
De ASC zwijgt over het welzijn van vissen in de viskwekerijen. En dit terwijl het kweken van vissen altijd een forse aantasting van hun welzijn oplevert. Het gaat in de eerste plaats over de manier waarop gekweekte vissen gedood worden. Nu gebeurt dat veelal nog door hen op ijs te leggen, hoewel vissen op deze manier nog heel lang in leven blijven.
Er zijn recentelijk goede bedwelmings/dodingsmethoden voor kweekvis ontwikkeld. Maar ASC heeft toch geen criteria hiervoor opgesteld en dat geldt ook voor de manier waarop vissen levend getransporteerd worden en voor de manier waarop vissen gehouden worden. Dieren moeten als ze gehouden worden, hun natuurlijk gedrag kunnen ontplooien, dat is in onze huidige samenleving een algemeen erkend criterium voor welzijn in de houderij van dieren. In de huidige viskwekerijen is dat echter bij lange na niet het geval. Door het vissenwelzijn systematisch te negeren dreigt hier een
nieuwe vorm van groot-schalige bio-industrie te ontstaan.
De stichting Vissenbescherming heeft er bij ASC en de daarbij betrokken viskwekers op aan gedrongen het welzijn van vissen als een volwaardig onderdeel van de bedrijfsvoering te gaan beschouwen.